سپاسگذارم

یه مقاله و یه سری تجربیات خوب و راهنمایی های تئوریک و اصولی. دست شما درد نکنه. اما مساله ی مهم تر تجربیات ماست. جایی برای ثبت تجربیات مدیریتی در هنگام دوراهی های تصمیم سازی و تصمیم گیری! جایی که مدیران مصمم باشند که شاخص درست تصمیم و ساختار های نظام مند تصویب کنند. راه اندازی گروهی برای تبلیغ این مسائل مهم. موافقید؟ به نظرم مهم ترین شاخص شرکت های بزرگ و شرکت های موفق همین است که ساختاری را در سیستم طراحی و اجرا می کنند که هیچ کجای سازمان، قبول یا رد کردن های مدیران، قانون و شاخص های مشخص و منطقی داشته باشد. که حتی اگر رعایت نشود قابل ردگیری و پیگرد باشد. تا این حد. فکر کنم یکی از کتاب های جیم کالینز بود که خیلی روی این مساله تاکید می کرد و من هر چه می نگرم ضعف سازمان ما همینجاست

شما محبت دارید

من ساختم رزومه رو : http://www.rdb.ir/pages/user.aspx?uid=saber13...abaeiyazdi

این قاعده به چه معنا است؟

قاعده 20/80 بدین معنا است که در هرچیزی، میزان اندکی (20 درصد) دارای اهمیت حیاتی و بسیاری (80 درصد) کم اهمیت و یا دارای اهمیت ناچیز است. در مورد پارتو این قاعده بدین معناست که 20 درصد مردم 80 درصد ثروت را در اختیار دارند. در کار اولیه جوران چنین بیان شده است که 20 درصد نواقص باعث 80 درصد مشکلات می شوند. مدیران پروژه ها می دانند که 20 درصد کار (اولین ده درصد و آخرین ده درصد) 80 درصد زمان و منابع را صرف می کند. می توانیم قاعده 20/80 را در مورد تقریباً هرچیزی بکار ببریم، از علم مدیریت گرفته تا جهان فیزیک.

بعنوان مثال، شاید توجه کرده باشید که 20 درصد از لوازم شما بیش از 80 درصد فضای انبار خانه را اشغال می کنند و نیز 80 درصد لوازم را 20 درصد از فروشندگان عرضه کرده اند. همچنین 80 درصد فروش ناشی از فعالیت 20 درصد کارکنان بخش فروش است. بیست درصد کارکنان شما مسئول 80 درصد مشکلات هستند اما بیست درصد دیگر، هشتاد درصد تولید را فراهم می کنند. این قاعده در هر دو مورد صادق است.

این قاعده چگونه می تواند بما کمک کند؟

ارزش اصل پارتو برای یک مدیر در این است که به او متذکر می شود بر 20 درصد چیزهای مهم تمرکز کند. از میان کارهایی که در طول روز انجام می دهیم، تنها 20 درصد دارای اهمیت واقعی هستند آن 20 درصد، 80 درصد نتایج را تولید می کنند. باید این موارد مهم را شناسایی نموده و بر آنها تمرکز کرد. برنامه کاری روزانه خود را مرور کنید. اگر بتوان از موردی طرفنظر کرد، اگر چیزی از قلم افتاده است، بدانید که به آن20 درصد امور مهم تعلق ندارد.

در آن زمان یک تئوری مدیریت رواج داشت که پیشنهاد می کرد اصل پارتو را بعنوان مولد مدیریت فوق ستاره تعبیر کنند. بنا به ادعای این تئوری، از آنجایی که 20 درصد نیروهای کاری مسئول تولید 80 درصد از دستاوردها هستند، ما بعنوان یک مدیر باید وقت محدود خود را بر مدیریت تنها آن 20 درصد محدود کنیم، افرادیکه فوق ستاره نامیده می شوند. این تئوری مغشوش است، زیرا از این حقیقت غفلت می کند که 80 درصد وقت ما صرف امور مهم می شود. کمک به افراد در جهت ارتقا و پیشرفت کاری، استفاده مناسبتری از زمان است و کمک می نماید دستاوردهای خوب مبدل به دستاوردهای فوق العاده شوند. اصل پارتو را در مورد تمام فعالیتهایمان می‌توانیم بکار بریم، اما در استفاده از آن باید نهایت احتیاط و خردمندی را اعمال کرد.

اصل پارتو و یا بعبارتی قاعده 20/80 می تواند بعنوان یک یادآوری روزانه در خدمت ما باشد و بما یادآور شود که 80 درصد زمان و انرژی خود را بر 20 درصد آنچه واقعاً مهم است، متمرکز کنیم. تنها هوشمندانه کار نکنید، بلکه هوشمندانه بر روی چیزهای درست و مهم کار کنید.

منبع: http://projmg.blogsky.com/

حالب بود ممنونم

جناب آقاي عدالت، شما واژه‌ها را خيلي ساده به كار مي‌بريد. شايد در مقوله مديريت پروژه اين امر چندان مشكلي ايجاد نكند. اما وقتي درباره علوم اجتماعي حرف مي‌زنيم، قضيه فرق مي‌كند. شما گفتيد كه خانم‌ها حساس و با دقت هستند و متضاد آن آقايان احساسات كمتر. حساس بودن حتي اگر همراه با دقت نيايد به معناي احساسات نيست. جزئي نگر در فارسي به معناي توجه داشتن به جزييات نيست. وقتي مي‌گوييم كسي جزئي نگر است، يعني به تمام ابعاد موضوع توجه ندارد. اما وقتي مي‌گوييم به جزييات توجه دارد كه منظور شما بايد اين باشد كه فردي جزئي نگر را مناسب اجراي پروژه مي‌دانيد، يعني وي به تمام ابعاد حتي جزييات توجه دارد. اگر چنين باشد، مرداني كه بيشتر كلي‌نگر هستند، اگر معناي كل‌نگري را اين بدانيم كه آنها تصويري از كليت موضوع دارند و تنها به بخشي از موضوع توجه نمي‌كنند، تنها وقتي مي‌توان به كليت موضوع دست يافت كه اجزاي آن و ارتباط آنها را با يكديگر درك كرد. به عبارت ديگر بدون شناخت جزييات و ارتباط آنها نمي‌توان كل‌نگر بود. البته سطح جزييات فرق مي‌كند. در واقع بايد حداقل يك سطح از كلي كه مي‌خواهيم دركش كنيم، بايد پايين‌تر برويم و جزييات آن سطح را مرور كنيم. به اين ترتيب جزيي‌نگري پيش‌نياز كلي‌نگري است.
نتيجه‌گيري شما و يا ابزار مورد استفاده شما در جايي خطا دارد كه چنين نتيجه‌اي را مي‌دهد كه خانم‌ها از كل غافل هستند و به تعبيري در جزييات مي‌مانند. مثالي مي‌زنم. قرار است در انتهاي هفته مهماني باشد. بيست و چند نفر مهمان مي‌آيد. دعوت از مهمانان، تدارك تجهيزات و خوراك، برنامه‌ريزي براي زمان ورود، تنظيم زمان شام، پخت و پز و داشتن برنامه براي سرگرم بودن و شادي مهمانان همگي مولفه‌هايي است كه يك پروژه نيز دارد. پروژه كوچكي هم نيست. اگر خانمي فقط به جزييات توجه كند و دربست به اين فكر كند كه پلويش خوب دم بكشد و قد برنجش خوب در بيايد و به هم نچسبد يا خورشت قورمه‌سبزي‌اش طعم خوبي داشته باشد و آب يك راه، دون يك راه نشود. به جاي اين كه ساعت نه ونيم تا ده شام بدهد، ممكن است ساعت دو نيمه شب شامش حاضر شود. و چون برنجش زود دم كشيده و چهار ساعت مانده است كه خورشت بپزد، تمامش ته ديگ شده است. اما همه چيز هم‌زمان آماده مي‌شود و پروژه مهماني به خوشي به سرانجام مي‌رسد. حال همين پروژه را معدود آقاياني هستند كه به سرانجام برسانند. چون وقتي سر صحبت درباره قيمت ملك باز مي‌شود، آن قدر به اين امر جزيي مشغول مي‌شوند كه يادشان مي‌رود بايد زير قابلمه را روشن كنند تا غذا بپزد و در واقع از كليت مهماني غافل مي‌شوند.
به عبارت ديگر وقتي از كسي خواسته‌ايد تنها آجر بچيند و مدام با همين آزمون‌ها و كارگاه‌هاي نامناسب و نادرست به او تلنگر زده‌ايد كه او تنها به درد آجرچيني مي‌خورد و اصلا درك اين كه اين آجرها قرار است يك خانه بشود، براي او سخت و دشوار است، نتيجه‌اش همين نتيجه‌گيري شما مي‌شود. اما واقعيت چيز ديگري است. بسياري از مديران پروژه مرد ايراني نه به جزييات توجه دارند و نه به كليت آن. اما هيچ گاه توان مديريت پروژه مردان زير سوال نرفته است. حال آن كه در عمل بسياري در انجام آن قاصر بوده‌اند اما زنان ايراني كه تجربه مديريت پروژه كمتر داشته‌اند به واسطه يك آزمون يا كارگاه به طور عام كمتر مناسب تلقي مي‌شوند.

آقای سلطانی از توضیحاتی مفصل و به جایی که دادید ممنون هستم معمولا خانم ها در منزل به خاطر تسلطی که به مدیریت منزل دارند می توانند در مواقع فورس حتی در عرض یک ساعت چند کار رو در راستای هم مدیریت وانجام دهند این یکی از خصوصیات خانمها در منزل است ولی اینکه از عهده پروژه های بزرگ در خارج از منزل بر آیند و به عنوان یک مدیر پروژه عمل کنند برای شخص من جای سئوال دارد و مایل هستم اطلاعات بیشتری در مورد تجارب خانمهای مدیر در این زمینه داشته باشم و امیدوارم بتوانیم از تجارب مدیریتی خانمها و آقایان در این گروه استفاده کنیم.

خانم كردستاني
بديهي است كه مديريت پروژه يك سايت نيروگاهي متفاوت از مهماني دادن است. بحث من در اين است كه نمي‌توان با ابزاري ساده و استفاده‌هاي چندگانه از واژه‌ها و به كار بردن مفاهيم به جاي يكديگر، نتيجه‌گيري ذات‌گرايانه داشت. حرف من است كه مديريت پروژه ذاتي نيست و آموختني است. و اين امر به اين معناست كه نمي‌توان گفت مردان از زنان مديران پروژه بهتري هستند و يا برعكس.
من هم موافقم كه اگر تجربه مديران زن را داشته باشيم، متوجه خواهيم شد كه در عمل چگونه آنها بر اين موانعي كه ذاتي انگاشته مي‌شود، غلبه كرده‌اند و مهم‌تر اين كه نشان مي‌دهد كه اين موانع نه ذاتي كه فرهنگي، اجتماعي و يا آموختني هستند كه زنان به آن به واسطه همين تفكر ذات‌گرايانه كمتر دسترسي دارند. بحث مفصل است و مجال كوتاه.

جناب آقای سلطانی از وقتی که برای این بحث ثرف می کنید صمیمانه سپاسگذارم.

قضاوت، خوراک روزمره ما انسانهاست. کاش قبل از اظهار نظر در مورد شخصیت دیگران کمی فکر کنیم. من فقط کمی خاکستری حرف زدم. پست من رو دوباره بخونید ببینید من به نسوان محترمه اهانت کردم؟ فقط به زودی مقاله ای رو منتشر می کنم که کسانی که زود قضاوت کردند ممکنه کمی به فکر فرو بروند. حداقل شاید یاد بگیریم زود قضاوت نکنیم. درود بر شما

با اجازه همه من مقالم رو منتشر کردم: http://www.marketingteacher.ir/management/men-or-women

سلام...
از اینکه قبل از بیان موضوع یک حالت انگیزشی ساخته بودید خیلی خوشم اومد (افکت باحالی بود)
با این توضیحاتی که داده شد من فکر کنم آبی هستم. میتونید بگید که توی اون جمع از هر رنگ چند درصد وجود داشت، یا بهتر بگم کدوم یکی بیشترین درصدو داشت !!

با سلام. عذر بنده رو بپذیرید. چون این وب سایت خیلی نظرم رو جلب نکرد هر 6 ماه یک بار به اینجا سر میزنم. از لطف شما سپاسگزارم. بیشترین افراد در جلسات ما آبی ها بودند. تعداد سبز ها و قرمز ها هم زیاد بود و شبیه هم. اما زرد ها کمترین افراد را به خود اختصاص داده بودند

خداوندا به من آرامشی عطا کن که بپذیرم آنچه نمی‌توانم تغییر دهم و جراتی که تغییر دهم آنچه را که می‌توانم و علمی که تفاوت این دو را دریابم

حکیمی تلاش می کرد عقربی را از گودال آبی که در آن دست و پا میزد نجات دهد. عقرب تلاش می کرد به او نیش بزند. اما هر بار حکیم تلاش می کرد او را از گودال آب نجات دهد. رهگذری از او پرسید چرا با اینکه میدانی عقرب تلاش می کند تو را نیش بزند باز هم سهی در نجات او داری؟ حکیم گفت: نیش عقرب از کینه نیست. ماهیت و ذات او نیش زدن است. و ماهیت و ذات من مهر ورزیدن. برایم مهم نیست در مورد من چه فکر می کنید. ذکات علم نشرش است و بر اساس وظیفه ام ذره علم ناچیزی که به امانت به من داده شده را با دیگران به اشتراک می گذارم. به همه شما احترام می زارم و از اینکه خادم شما باشم خوشحالم. درود بر شما

ابتدا بنده یک کتاب آموزشی مفید تقدیم حضورتون می کنم. بعد دوستان علاقمند زحمت می کشند سوال می کنند و در همینن سایت با علاقمندان تمرین می کنیم. مثلا نحوه تنظیم یک جلسه حضوری در دفتر مدیرعامل رو با 25 نفر از مدیران ارشد توضیح میدیم و بعد آموزش میدیم که فرض بر اینکه جلسه به مکان دیگری منتقل شده و یا به دلیل لغو یکی از معاونین جلسه 2 ساعت به تاخیر افتاده رو چطور اطلاع رسانی کنیم. یا نحوه اخذ گزارش کار از مدیران چند پروژه در چهارشنبه هر هفته به مدت 35 هفته یا دو سال....

همین امروز منتشر می کنم

درود بر شما

استدعا می کنم. بنده در مدیریت پروژه کلاس اول دبستان هستم و بدون اغراق حالا حالاها باید در این وب سایت تلمذ کنم