با شما موافقم : خيلي از اين تعريف‌ها در عمل به هيچ كاري نمي‌آيند... در پروسه ی تکمیل و رشد یک سری تعاریف بار اول به کار میآمده. تا اون محقق را و مدیر و کارمندان را به نقطه ای برساند. شاید برای بار دهم خیلی از تعاریف دیگر انقدر ملموس شده اند برای همه که دیگر نیاز به تعریف ندارن. در فرهنگ همه ی افراد فرو رفته و تثبیت شده باشد. باید همیشه یک بازنگری کرد و خلاصه کرد و اضافات را حذف کرد.

ايشان براي سيزده به در نيامده‌اند. دارند بين موضوع‌هاي متعدد، آني را كه استراتژيك است انتخاب مي‌كند. بخش عمده‌اي از هر كاري، فكر كردن به ان و شيوه انجام آن است. در كتاب رقص تغيير، پيتر سنگه اين موضوع را با يك مثال بسيار عالي شرح مي‌دهد. وي مي‌گويد وقتي كارگري براي بردن يخچال‌ به آپارتمان شما، پله‌ها را ورانداز مي‌كند، مزاحمش نشويد، او دارد مهم‌ترين و دشوارترين بخش كارش را انجام مي‌دهد؛ ارزيابي راه پله و تعيين شيوه بردن يخچال به طبقات بالاتر. اما وقتي يخچال رو كولش است و دارد از پله‌ها بالا مي‌رود، مي‌توانيد با او حرف بزنيد. ايشان در حال فكر كردن به اين موضوع هستند كه بر روي چه چيزي تمركز كنند و كدام موضوع يا راه‌حل را انتخاب كنند. بنابراين نبايد مزاحم‌شان شد و ناگزير از پشت سرشان عكس گرفته‌ايم تا كمتر برايشان مزاحمت ايجاد كنيم.
از طرح سوال‌تان هم متشكرم. اميدوارم اعضاي اين پرسش را جدي بگيرند و ديدگاه‌هايشان درباره اين عكس بيان كنند. به اين ترتيب شايد بتوان تعاريف مختلفي را كه ما از استراتژي در ذهن داريم، طرح كنيم و از اين طريق به يك الگوي ذهني مشترك از استراتژي دست بيابيم